Wat wil en doet Centrum EMMA?

Vlakbij het centrum van Utrecht is EMMA’s pand met bijgebouw beschikbaar voor werelddoelen. Het uitgangspunt hierbij is het ideaal van de mensheid als één grote familie die gemeenschappelijk het leven op aarde verzorgt en beheert. Zonder de belangen van toekomstige generaties en andere levensvormen te schaden. In dit teken staat het gebruik van de panden, waarbij eenieder verder naar eigen inzicht initiatieven en activiteiten kan ontplooien.

Centrum EMMA laat zich leiden door artikel 1 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens:

“Alle mensen worden vrij en gelijk in waardigheid en rechten geboren; zij zijn begiftigd met verstand en geweten, en behoren zich jegens elkander te gedragen in een geest van broederschap”.

EMMA wil een goede relatie tussen wereldburgers bevorderen die allereerst berust op welwillendheid, openheid en vertrouwen.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Centrum EMMA wil:

  • de wereldvrede bevorderen
  • een leefbaar milieu op aarde bevorderen
  • een wereldrechtsorde bevorderen
  • een cultuur van vrede en geweldloosheid bevorderen
  • begrip kweken voor en kennis bevorderen van:
    • de Verenigde Naties
    • de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens
    • het Handvest van de Aarde
    • het wereldburgerschap

 

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Of het nu winter is…..

 

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

…..of zomer

Doe ook mee!

Elke woensdag zijn in principe alle vrijwilligers aanwezig om werkzaamheden in, aan en rondom de gebouwen te verrichten. Dat varieert van b.v. tuinonderhoud tot allerlei onderhouds- en reparatiewerkzaamheden aan de panden.

Het team van vrijwilligers bestaat nu uit acht mensen.

We zien altijd uit naar een versterking van dit team. Speciale vaardigheden zijn welkom, maar geen vereiste. Er is voor iedereen altijd wel iets wat gedaan kan worden.

De koffie is bruin, en we nuttigen een gezamenlijke warme maaltijd.

Reiskostenvergoeding in overleg.

Mogen wij jou als nieuwe vrijwilliger verwelkomen?
———————————————————————————————————

Internationale verklaringen

Voor Centrum EMMA is een aantal internationale verklaringen belangrijk als leidraad. In de eerste plaats geldt dat voor de

Internationale Verklaring van de Rechten van de Mens (1948).

Deze is op 10 december 1948 aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (opgericht op 26 juni 1945). Daarin zijn, mede door de verse herinneringen aan de verschrikkingen in de Tweede Wereldoorlog, basis- of grondrechten van alle mensen neergelegd. Het document richt zich niet alleen tot regeringen, maar ook op maatschappelijke organisaties en individuele mensen. Het heeft grote betekenis als algemene morele en juridische standaard, als vaak gebruikte bron voor een nieuw internationaal verdrag of een nationale grondwet, en als basis van het werk van mensenrechtenactivisten en -organisaties.

In formeel-juridische zin is de Universele Verklaring niet bindend, maar de status is niet veel lager dan die van verdragen. (Rechters hebben in diverse landen in uiteenlopende uitspraken naar de Universele Verklaring verwezen).
De Universele Verklaring is gebruikt als basis voor twee bindende VN-verdragen voor de mensenrechten, namelijk het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten, en het Internationaal Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten (1966). Ook het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (1950) is erop gebaseerd. Van de vele andere eruit voortvloeiende verdragen en (niet-bindende) verklaringen kunnen nog worden genoemd: de VN- verdragen tegen martelen (1984) en inzake de rechten van het kind (1989).

De Universele Verklaring heeft aantoonbaar invloed gehad (vaak met expliciete verwijzingen) op meer dan negentig grondwetten.
Ook werd ze de grondslag voor organisaties en activisten voor mensenrechten, zoals Amnesty International en Human Rights Watch.
De verklaring is dan ook nog steeds onderwerp van onderzoek en debat (wetenschappers, rechters, advocaten, enz.).

Geschiedenis van de Universele Verklaring

De Universele Verklaring heeft een aantal voorlopers, zoals tot stand gekomen in de Amerikaanse en Franse revoluties. Het meest recente voorbeeld vormden de “Four Freedoms” van de Amerikaanse president F.D. Roosevelt (nl. vrijheid van spreken en eredienst, en vrijwaring van gebrek en vrees; januari 1941).
De belangrijkste initiatiefnemers van de Universele Verklaring waren enkele niet-gouvernementele, joodse organisaties in de VS. Een grote verscheidenheid aan mensen, ook uit niet-westerse landen, heeft eraan meegewerkt, waaronder als protagonisten Eleanor Roosevelt (weduwe van F.D.) en de juristen John Peters Humphrey (Canada) en René Cassin (Frankrijk; later winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede). De Universele Verklaring is gebaseerd op rechtsnormen vanuit de hele wereld, en vertegenwoordigers van alle geestelijke stromingen, religies en ideologieën hebben kunnen reageren op de concepten.
Acht staten onthielden zich van stemming: zes Oost-Europese staten (waaronder de toenmalige Sowjet-Unie), Zuid-Afrika en Saoedi-Arabië.

Inhoud van de Universele Verklaring

De Universele Verklaring bevat 65 verschillende rechten, en heeft een preambule en dertig artikelen. Het betreft burgerrechten en politieke rechten, met name de rechten op leven, vrijwaring van marteling en discriminatie, vrijheid van geweten en religie, vrijheid van meningsuiting en informatie en van vereniging en vergadering, bescherming van privacy, en democratische rechten als inspraak in bestuur, benoembaarheid in functies, stemrecht en vrije verkiezingen. Verder nog te noemen: het recht op een eerlijke rechtszaak en onafhankelijke en onpartijdige rechtspraak, en bescherming van vluchtelingen.
Een aantal rechten wordt niet expliciet genoemd, waaronder geen of omzetting van doodstraf, vrijheid van drukpers en wetenschappelijk onderzoek, stakingsrecht, recht op eigen taal en naam, en individueel klachtrecht (bij internationale organisaties), bescherming van vrouwen tegen geweld (waaronder seksueel geweld en vrouwenbesnijdenis) en van kinderen tegen schadelijke kinderarbeid. Deze rechten zijn later in het internationale recht wel uitgewerkt.

Uit heel verschillende kanten zijn kritiek en aanvullingen gekomen op de Universele Verklaring. Maar in alle culturen gelden bepaalde beginselen als een basis van rechtvaardigheid. Elke cultuur kent wel het verbod op moord en diefstal, de plicht tot eerlijke behandeling van onrecht, en de plicht tot bescherming van zwakkeren tegen de willekeur van machthebbers. Bovendien worden in de praktijk de verschillen tussen culturen steeds kleiner (denk b.v. aan de afschaffing van slavernij en invoering van algemeen kiesrecht). En, zoals al vermeld: de mensenrechten zoals genoemd in de Universele Verklaring zijn in veel bindende verdragen bevestigd.

Bron o.a.: http://nl.wikipedia.org/wiki/Universele_verklaring_van_de_rechten_van_de_mens#Dag_van_de_rechten_van_de_mens